بمان....

خورشید باشی آسمان را دوست دارم

خوب و بد کار جهان را دوست دارم

بر هم بزن آرامش این کوه غم را

من شاعرم آتش فشان را دوست دارم

چون باد خواهد برد با خود روسری را

از فصل ها تنها خزان را دوست دارم

امشب که با هر بیت یاد تو می افتم

بی شک تمام شاعران را دوست دارم

در داستان رفتنم از شهر چشمت

آن جا که می گفتی " بمان " را دوست دارم

امشب که هر تصنیف آواز بنان است

حتی صدای پاسبان را دوست دارم

تا آن زمان که چشم هایت زنده باشند

هر لحظه عمر جاودان را دوست دارم

با این همه تنها شدن ممنون که هرگز

باور نکردی دیگران را دوست دارم

                                                                             علی سلیمانی

 

 

 

انسان ....

انسان بیگانه شده که معتقد است ارباب طبیعت شده در واقع برده ی اشیاء و شرایط و زاییده ی بی قدرت جهانی است که در حال تبلور قدرتهای خود اوست!!!

بعد نوشت:

فقط عطر تو بر جا بود و من

در امتداد خلسه ای شیرین

تو را تا مرزهای بی خودی دنبال می کردم

نشسته بودم و با خاطراتت

حال می کردم!!

                                                                                     محمد رضا ترکی

 

مرور خاطرات....

شادی ام با دیگران است  و غمم سهم خودم

باغ انگورم که در درد خماری مانده ام!!!

*****

کاش آزادتر از خار بیابان بودیم

خرم آن باغ که در چنبر دیواری نیست!!!

                                                                                          حسین جنتی

بعد نوشت:چهارشنبه ششم آذر ماه،میدان فردوسی،چهار راه ولیعصر،میدان ولیعصر،انتشارات هاشمی،مسجد،سینما،زستوران آقا بزرگ!!

تنهایی ....

دلم می گیرد

وقتی تنهایی،زودتر از من

روبه رویت نشسته

با تو چای می خورد!!

                                                                          علیرضا عباسی

روز کتاب

بیست چهارم ابان روز کتاب و کتاب خوانی گرامی باد.  

   به امید روزی که  هر ایرانی جایی برای کتاب در زندگی در نظر بگیرد. 

دلتنگی

همین دلتنگیا خوبه ، می ترسم

کنارت باشم ازتو بی خبر شم

تو این بی طاقتی یادت می افتم

بذار از این که هستم، دور تر شم

 

کنارت باشم آرامش می گیرم

حواسم پرت دنیای تو می شه

بذار عادت کنم سرما رو بی تو

چقد شیرینه عشق از پشت شیشه

 

تا وقتی درد دارم، از تو می خوام

که برگردی تو آغوشت بمیرم

همین دلتنگیا خوبه ، می ترسم

کنارت باشم آرامش بگیرم

 

من و رویای عشق و بی خیالی

کنار هم، دروغی بی اساسه

بذار عادت کنم با درد دوری

یه وقتا عشق، عین التماسه

 

کنار تو، مث ساعت، مث عکس

مث آینه، برات تکرار می شم

همین دلتنگیا خوبه که هر صبح

به عشق دیدنت، بیدار می شم

                                                                  عبداجبار کاکایی

بعد نوشت:برای کسی که منو بیمار روانی خوند!!!!

 

گوشه ی ابروی ماهُ می شه دید

زیر سقف ِنقره‌کوب آسمون
شبح شهر سیاهُ می‌شه دید

ترمه و عقیق و آب و آینه
گوشه‌ی ابروی ماهُ می‌شه دید

بعضیا مثل ستاره‌ها؛ سپید
رفتن و تکیه به آسمون دادن

بعضیا رو پشت بوم خونه‌شون
موندن و ماهُ به هم نشون دادن

باز باید یه دور دیگه بگذره
از همین یک دو سه روز عمرمون

می‌مونیم یا نمی‌مونیم با خداس
پای سفره‌های افطار و اذوون

کاشکی عطر نفس فرشته‌ها
این دل عاشقُ مبتلا کنه

کاشکی بارونی بیاد از آسمون
قلبای شکسته رُ طلا کنه

کاش زمونه فرصتی به ما بده
فرصت دوباره آشنا شدن

کاش یه بارم ما رُ قابل بدونن
برا پر کشیدن و رها شدن

خوش به حال اون ستاره‌های دور
که غبار جاده رُ جا می‌ذارن

سوار اسب سیاه شب می‌شن
تو رکاب ماه نو پا می‌ذارن

خوش به حال اون جوونه‌های نور
که شدن شکوفه‌های شب عید

اونا که پرنده‌های دلشون
از رو دستای قنوتشون پرید

                                                                                     عبدالجبار کاکایی

 

سه رباعی

مستی به شکستن سبویی بند است 

هستی به بریدن گلویی بند است 

گیسو مفشان ،توبه ی ما را مشکن 

چون توبه ی عاشقان به مویی بند است ..!

از غیر تو بی نیاز کردند مرا 

با عشق تو هم تراز کردند مرا 

تا فاش شود فقط تو در قلب منی 

جراحی قلب باز کردند مرا ...!

خورده است ولی غیر ارادی خورده است 

از شدت غم ز فرط شادی خورده است 

افتاده زمین و بر نمی خیزد ..وای 

این تاک گمان کنم زیادی خورده است ...!

                                                                              سعید بیابانکی

 

انتخابات

پيامكِ دريافتي:

همه راي مي دهند.

بعضي پاي صندوق به نامزد خود

و برخي در خانه به نفع جليلي...

چيزي کم است از اين بهار

چيزي از اين بهار در آغوش من کم است
تو نيستي و يک‌سره اردي‌جهنم است

اسفندِ سرد و خسته به پاييز مي‌رسد
تقويم يک دروغ بزرگ و مسلم است

وقتي که هيچ‌چيز شبيه گذشته نيست
وقتي رديف و قافيه گاهي فقط غم است

وقتي به جاي ع.ش.ق، هجوم سه‌نقطه‌ها ست
وقتي که قحطِ سيب، و... حوا و... آدم است

از هفت‌سين کالِ زمستان عبور کن
سرما ست سين هفتم و سرما جهنم است

بر من مگير خرده اگر سبز نيستم
وقتي سياه بر همه رنگي مقدم است

وقتي هنوز خون تو مي‌جوشد از زمين
خرداد مثل ماه عزاي محرم است
.
.
.
از سين، سکوت مانده و سالي که سوخته
از من همين سرود که بغضي دمادم است.

                                                                                ناهید شمس