خطی ز دلتنگی

همیشه از بیمارستانای آموزشی بدم میاد،از اینکه معطل میشی و مریضت رو به هم پاس میدن،تا سردرگمی رزیدنت ها و عدم نتیجه گرفتن.حاضرم بیشتر هزینه کنم و هیچوقت وارد مراکز آموزشی نشم.نکته ی دیگه ای که برام جای سوال داشت،غرور و تکبر و در کنارش بی ادبی بود که پزشکای متخصص دارن،البته همیشه استثنا هست و آدمای بسیار خوبی هم توشون پیدا میشه،اما کلیتشون این شکلین.این توضیحاتو دادم تا برسیم به این کتاب دکتر طاووسیان.دو سال پیش خانم ثمره توی وبلاگشون متنی رو از این کتاب گذاشتن که من خیلی خوشم اومد و وقتی پیگیری کردم گفتن که برای نمایشگاه آماده میشه،اما اون سال اجازه ی چاپ نگرفت تا اینکه امسال آماده شد و به نمایشگاه رسید.کتاب شرح دوره ی رزیدنتی زنان و زایمان هست که نویسنده نقل کرده،و مسایل جالب و خوندنی از نظام آموزشی ما و جزییات درونی مراکز آموزشی در اختیار خواننده قرار میده،البته خوندن کتاب یه غم و حزنی رو هم برات به همراه داره ولی جواب نکته هایی رو که بالا عنوان کردم رو میگیرید.کتاب بسیار خوب و قابل اعتنایی هست،ارزش خوندن داره.

بعد نوشت:وقتی این کتاب رو میخونید همزمان صحنه های فیلم آناتومی گری هم جلوی چشمتونه،البته از نوع ایرانی و جهان سومش.همین تداعی باعث جذاب تر شدن و ملموس تر شدن اثر میشه.دکتر طاووسیان در جایی از کتاب توصیف بسیار زیبا و هیجانی از گرفتن اولین نوزاد میدن،ولی ایشون در دوره ی انترنیشون بارها اینکارو انجام دادن و توصیف این صحنه به عنوان اولین نوزادی که به دنیا آوردن جای تعجب داره. شاید منظورشون توی دوره ی رزیدنتی باشه.

بعدتر نوشت:زندگی با تمام مشکلات و سختیهایی که دارد موهبتی از طرف خداست که یک بار به انسان ارزانی می شود،اما افرادی خواسته یا ناخواسته باعث تلخ شدن و تغییر مسیر زندگی انسان میشوند،و دردناکتر اینکه این افراد از نزدیکان باشند.