دلتنگی زیبا
از کدام آینه برمی آیی؟!
چشمهای تو مرا خواهد برد
سمت بی تاب ترین شیدایی
عطر دامان تو را باید جست
در گریبان گلی صحرایی
با تو لبریزترم از خود عشق
بی تو بیهوده تر از تنهایی
موج بهت من و این خاموشی
برق چشم تو واین گیرایی!
بال بال عطش پرواز است
در دلم این همه بی پروایی
قدر زیبایی تو دلتنگم*
قدر دلتنگی من زیبایی!
محمد رضا ترکی
*حمید مصدق:من به اندازۀ زیبایی تو غمگینم.
بعد نوشت:اتفاق خوشایندی که نشر سخن شروع کرده و امیدوارم ادامه داشته باشد،قرار گرفتن نام مولف و صاحب اثر بالاتر از نام کتاب می باشد.نشر سخن با کتاب جدید دکتر کدکنی با نام حالات و مقامات م. امید این حرکت رو آغاز کرده،و چه به جاست که خود نویسنده بالاتر از اثرش قرار گیرد،اثری که مخلوق او و معلوماتش می باشد.
بعد نوشت ۲:خانم بهبهانی در یاد بعضی نفرات جریان مناظره ی قلمی هوشنگ گلشیری و خرمشاهی رو بعد از چاپ ترجمه ی قرآن آقای خرمشاهی نقل میکنه که گلشیری در چند مورد انتقاداتی رو وارد کرده،بعد از رد و بدل شدن چند مقاله،گلشیری مریض میشه و تو بیمارستان بستری و آقای خرمشاهی اظهار میدارن که خوب جوابشو گرفت!!!اینکه ایرادات آقای گلشیری به جا بوده یا نه در حد من نیست اما این نکته برام خیلی جالبه،کسی که قرآن رو ترجمه و در مواردی تفسیر میکنه به اخلاق قرآنی آراسته نیست،پیامبر هیچ وقت برای مشکلات دشمنانش که براشون پیش میومد اظهار خرسندی نمی کرد و در همه حال با اخلاق نیکو و سعه ی صدر پذیرای اشکالات و انتقادات بودن،اگر آقای خرمشاهی ادعای برحق بودن داشتن باید با همون قلم و سعه ی صدر که آموزه ی قرآن هست جواب میدادن و با این پیشامد، صادقانه برای آقای گلشیری طلب سلامت می کردن تا خوشحالی!!!